‘Stoelgangbank’ kan levens redden



Bron: VTM Nieuws

Hoge Gezondheidsraad wil ‘bank’ met uitwerpselen, want die kunnen dienstdoen als medicijn
De Hoge Gezondheidsraad pleit ervoor om een ‘bank’ op te richten waar menselijke uitwerpselen worden verzameld, ingevroren en opgeslagen. “Hoe raar het ook klinkt: uw stoelgang kan levens redden”, zegt maag- en darmspecialist Danny De Looze. “Als we hem filteren en inbrengen bij patiënten die aan een zware darmontsteking lijden, zijn de resultaten miraculeus.”

“Natuurlijk kijken mensen me raar aan als ik het ze vraag: Zou u misschien wat van uw stoelgang kunnen doneren om uw familielid te genezen? Maar die familieleden zijn vaak zó ziek en verzwakt en de resultaten zó spectaculair dat die twijfel rap weg is.”

Professor Danny De Looze, maag- en darmspecialist aan het Universitair Ziekenhuis in Gent, voert elke maand wel een ‘stoelgangtransplantatie’ uit. Hij neemt de uitwerpselen van een familielid, filtert en bewerkt die tot vloeibare vorm en brengt ze via een sonde in bij de patiënt.

“Het is het ideale geneesmiddel tegen mensen die lijden aan zogenaamde clostridium difficile”, zegt De Looze. “Dat is een infectie van de darm waardoor je hardnekkige diarree krijgt. Je krijgt het door bepaalde vormen van antibiotica te nemen, omdat die antibiotica de schadelijke clostridium-bacterie in je darmen doen vermenigvuldigen, waardoor je ziek wordt. De besmetting raakt ook snel verspreid onder mensen die al verzwakt zijn: in rusthuizen kan zo een echte epidemie uitbreken. En de gevolgen zijn zeer ernstig: bejaarden raken uitgedroogd, hun gezondheidstoestand gaat achteruit en in veel gevallen sterven ze zelfs aan de aandoening.”

Per jaar gaat het om een tweehonderdtal sterfgevallen die rechtstreeks of onrechtstreeks toe te wijzen zijn aan de bacterie.

Geweldige resultaten

Dat de beste oplossing is om uitwerpselen van iemand anders in te brengen bij die patiënten, is nog maar een paar jaar bekend en aanvaard. “Nu passen we het steeds vaker toe. Per jaar gaat het toch al om een paar tientallen patiënten in Vlaanderen”, zegt De Looze. “De inbreng van stoelgang brengt het evenwicht in de darmen weer op orde. De resultaten zijn vele keren beter dan alle klassieke geneesmiddelen.”

Om de methode verder te veralgemenen en veilig te houden, pleit de Hoge Gezondheidsraad nu om stoelgang centraal in te zamelen in een ‘stoelgangbank’, een beetje zoals een spermabank of bloedbank dus.

“Daar kunnen we het invriezen en bewaren voor later, dus hoeven we het niet bij elk geval weer specifiek aan de familie vragen”, zegt De Looze. “In de Verenigde Staten doen ze het al zo, maar in heel Europa is er nog geen enkele stoelgangbank te vinden.”

Eet wat je wil

In de VS krijgen donoren 40 dollar per ‘donatie’. Per staal kunnen drie tot tien mensen worden geholpen. “We hebben de stoelgang nodig van gezonde personen”, zegt De Looze. “Of je jong of oud bent, maakt niet zo veel uit. Vooraf moet je een lange vragenlijst invullen. En neen, het maakt niet uit wat je eet voor je een donatie.

Bron: GVA 17/06/2015

Invloed van vitamine D op Crohn

Mensen die lijden aan de ziekte van Crohn doen er goed aan om vitamine D-supplementen te slikken. Dit beweren wetenschappers deze maand in het wetenschappelijke blad United European Gastroenterology Journal.

Hoewel vitamine D niet helpt om de ziekte van Crohn te genezen, kan het wel helpen de klachten te verminderen.

Positieve effecten
De onderzoekers gaven 27 Crohn-patiënten een placebo of vitamine D-supplementen. De patiënten die vitamine D-pillen slikten, slaagden er vaker in om hun darmpermeabiliteit op het juiste niveau houden. Normaal gesproken hebben mensen met de ziekte van Crohn een verhoogde darmpermeabiliteit, waardoor de darm meer stoffen in het lichaam toelaat dan goed voor iemand is. Ook hadden de vitamine D-gebruikers minder ontstekingen en waren ze meer tevreden over hun kwaliteit van leven.

Meer data nodig
De wetenschappers zijn tevreden over het onderzoek. “Dit zijn de eerste bewijzen dat het een toegevoegde waarde heeft om als Crohn-patiënt vitamine D te slikken”, schrijven de onderzoekers in het paper. “Wel is er nog meer data nodig om onze conclusies te bevestigen.” Daar hebben ze een punt, want 27 proefpersonen is geen grote groep.

Bron: Scientas.nl
EUG Journal

Effect van koffie op de darmen

Moet jij na het drinken van je favoriete latté ook altijd meteen naar het toilet hollen? Dan heeft iemand je vast al eens gezegd dat koffie drinken nu eenmaal de stoelgang bevordert. Is het een fabeltje of zit er in koffie echt iets wat de darmtransit een versnelling hoger doet schakelen? 

Voor de meeste mensen werkt cafeïne als een mild laxerend middel, waardoor je lichaam meer vocht gaat afscheiden en je vaker moet plassen. Sommige mensen zijn echter nog een stuk gevoeliger voor cafeïne, waardoor ze een zwaarder laxerend effect zullen ondervinden. Cafeïne stimuleert namelijk de spieren in je darmen. Een tas koffie drinken kan dus hetzelfde effect teweegbrengen als een maaltijd verorberen, ook dat zet je darmen in actie.

Het is effectief de cafeïne die voor dat effect zorgt, koffie zonder de stof zet volgens professor moleculaire biologie William DePaolo van de Keck School of Medecine namelijk niets in werking. In een kopje koffie kan van 80 tot 135 milligram van het goedje zitten. Zo bevat een cola slechts 34 milligram, meteen een verklaring waarom de frisdrank niet hetzelfde effect heeft op de darmen.

Maar het is niet enkel de cafeïne die een stimulerend effect heeft. Ook zoetstoffen, zuivelproducten en andere toegevoegde stoffen kunnen die reacties veroorzaken zegt darmspecialist Dr. Jay Kuemmerle van de Virginia Commonwealth University. ‘De artificiële zoetstoffen kunnen een opgeblazen gevoel, winderigheid en diarree veroorzaken. Mensen die niet goed lactose verdragen kunnen dan weer diarree krijgen van de melk die in de koffie wordt gedaan. Zelfs als je niet lactose-intolerant bent, dan nog verteer je minder goed lactose naarmate je ouder wordt.’

Geen reden dus om meteen te stoppen met koffie drinken, want het heeft ook heel wat heilzame effecten. Beperk het echter tot 2 à 3 koppen per dag om er maximaal alle goede dingen uit te halen zonder de slechte neveneffecten. Tenzij je natuurlijk last hebt van constipatie.

Bron: GVA.be

Feacale calprotectine

Wat is calprotectine?
Calprotectine is een eiwit dat geproduceerd wordt door twee soorten witte bloedcellen die actief zijn bij bacteriële infecties: de neutrofiele granulocyten en de monocyten. Dit zijn twee van de vijf soorten witte bloedcellen die bij een gewoon routine bloedonderzoek onderzocht worden.

Bij patiënten met IBD (Crohn en colitis ulcerosa) is er een ontsteking in de darmwand en in het darmslijmvlies. De witte bloedcellen in ons lichaam gaan richting deze ontstekingen. De witte bloedcellen geraken door de darmwand en komen in onze stoelgang terecht. Bij het afsterven van deze witte bloedcellen in de stoelgang komen eiwitten vrij, namelijk deze calprotectine.

Calprotectine kan de groei van bacteriën verhinderen door de lokale concentratie aan calcium en zink ionen aan zich te binden. Calcium en zink zijn levensnoodzakelijk voor een optimale bacteriële groei. Vandaar ook de duidelijke hint in de naamgeving calprotectine : calcium, protect is de Engelstalige vertaling voor beschermen tegen en het aanhangsel –ine dat aanwijst dat het hier om een eiwit gaat.

Hoe kan men dit onderzoeken?

In aanwezigheid van calcium is calprotectine zowel binnen – als buiten het lichaam zeer stabiel waardoor het op een eenvoudige manier (zowel in bloed als in de ontlasting) kan gemeten worden. Als men het in de ontlasting onderzoekt via een ontlastingsstaal spreekt men van feacale calprotectine onderzoek. Hierbij kan men gaan meten hoeveel calprotectine er in de stoelgang zit. Hoe meer calprotectine in de stoelgang, hoe meer witte bloedcellen er in de darmen actief waren bij ontstekingen.

Bij een klassiek bloedonderzoek kan men ook een verhoging van de witte bloedcellen vaststellen, alleen is de feacale calprotectine dus een duidelijke maatstaf om de witte bloedcellen in de darmen vast te stellen.

Bij welke ziekten en aandoeningen?
Voor alle duidelijkheid moet vermeld worden dat een verhoogde calprotectinespiegel niet specifiek is voor één specifiek ziektebeeld, want verhoogde waarden zijn gemeten in stoelgangstalen van patiënten met inflammatoire darmziektes (IBD) zoals de ziekte van Crohn en colitis ulcerosa, bij personen die lijden aan coeliakie en diverticulitis, bij bacteriële infecties in het maag-darmstelsel, bij het ontstaan van poliepen, maar in zeldzame keren ook bij mensen met een vorm van coloncarcinoom. Ook het gebruik van ontstekingsremmers laat de de feacale calprotectine stijgen.

Bij patiënten die lijden aan het prikkelbaar darmsyndroom (PDS) is het calprotectinegehalte niet verhoogd. Hierdoor kan met met deze feacale protectinetest een onderscheid maken of iemand last heeft van een actieve crohn of colitis ulcerosa, of dat men last heeft van PDS.

Hoe heeft de test nut bij crohn en colitis ulcerosa?
Bij mensen die zeker zijn van hun diagnose als IBD-patiënt, is het echter een ideaal middel om op een eenvoudige manier de activiteitsgraad van hun ziekte op te volgen. Calprotectine is bij die mensen een eenvoudige niet invasieve diagnose methode (dwz dat men er geen last van heeft zoals bvb bij een coloscopie) waarvan de resultaten zeer goed overeenkomen met het beeld van de invasieve methodes. Men kan bij IBD-patiënten de ernst van het ontstekingsproces opvolgen aan de hand van het calprotectine gehalte in de ontlasting, bij het afglijden naar een remissie zal ook het calprotectine gehalte afzwakken naar normale waarden.

Nadelen?

Toch mogen we niet te euforisch doen want de zeldzame mogelijkheid bestaat dat we ofwel poliepen ofwel een coloncarcinoom mislopen door een klassieke coloscopie af te zweren. Calprotectine is een prima diagnosemiddel voor mensen met IBD, maar het mag niet het enige diagnosemiddel zijn op onze ziekte op te volgen.

In België is de test nog niet terugbetaald en wordt daarom in de praktijk voornamelijk in studieverband gebruikt. De kostprijs van een test is 25 euro.

Bronnen:
Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde 2003;147:2360-5
CCV vzw, Crohniek, nr 113, juli 2010: Dr. P. Bossuyt, “Nieuwe diagnostische technieken in IBD”