Crohnsite.be

Op deze website vind je informatie over de ziekte van Crohn en colitis ulcerosa. Ook proberen we tips te geven en volgen we de laatste ontwikkelingen rond beide ziekten.

 

 

Crohn en colitis ulcerosa

De ziekte van Crohn en colitis ulcerosa zijn ongeneeslijke darmziekten. De oorzaak is voorlopig nog onbekend, hoewel een overactief immuunsysteem waarschijnlijk een belangrijke rol speelt. 
 
 

Vragen?

Herken je je in de symptomen of heb je medische vragen bij wat je gelezen hebt op de website? Wij zijn geen artsen, ga daarom met je vragen naar je huisarts of darmspecialist. 

Tom

Tom

woensdag, 22 juli 2015 15:06

Nieuwe inzichten genetische achtergrond

​Onderzoekers van het UMCG hebben 38 nieuwe gebieden in het DNA gevonden die betrokken zijn bij het ontstaan van inflammatoire darmziekten. Dit vonden zij in een wereldwijde studie, waarin voor het eerst genetische gegevens van grote aantallen individuen van verschillende etniciteiten met elkaar gecombineerd zijn. De gevonden genetische factoren geven meer inzicht in de biologische mechanismen die leiden tot de ziekte van Crohn en colitis ulcerosa. Deze bevindingen werden gepubliceerd in het toonaangevende Nature Genetics. Rinse Weersma, hoogleraar maag-darm-leverziekten in het UMCG, leidde het grote internationale samenwerkingsverband dat deze studie uitvoerde.

Genetische risicogebieden

De gebieden in het DNA die geassocieerd zijn met IBD worden loci genoemd, dit zijn gebieden op het genoom waarin 1 of meerdere genen kunnen liggen. Uit eerder onderzoek van het internationaal IBD genetics consortium, waar ook Weersma’s groep aan deelneemt, bleken al 163 loci geassocieerd te zijn met IBD. “Deze studie was echter verricht met alleen maar Europese individuen. We weten echter dat ook in andere delen van de wereld IBD steeds vaker voorkomt”, aldus Suzanne van Sommeren, MD-PhD student en gedeeld eerste auteur van het onderzoek. Daarom werden 10.000 niet-Europese individuen aan de Europese dataset toegevoegd. “We hebben binnen het consortium data uit Japan, Hong Kong, China, Zuid Korea, India en Iran verzameld”. Met in totaal bijna 100.000 individuen is deze studie dan ook de grootste genetische studie in IBD en de eerste die data van Europese en niet-Europese landen combineert. Om zo’n grote studie uit te voeren is een sterk samenwerkingsverband opgebouwd met verschillende groepen, met name de groep van Carl Anderson van het Sanger institute in Groot-Brittannië. Door de genetische data van deze etnische groepen te combineren, werden nog eens 38 loci gevonden, waardoor van meer dan 200 loci bekend is dat ze met het ontstaan van IBD te maken hebben. “Deze loci kunnen als basis dienen voor verder onderzoek”, vertelt Van Sommeren. “Meer kennis over de genetische achtergrond geeft ook meer inzicht in welke eiwitten en biologische mechanismen betrokken zijn bij het ontstaan van IBD. Hierdoor kunnen we steeds gerichter proberen in deze mechanismen in te grijpen”.

Transetnische studie

Ondanks de grote genetische verschillen tussen populaties blijkt dat de genetische achtergrond van IBD grotendeels overeenkomt. “Blijkbaar zijn dus dezelfde genen belangrijk voor het ontstaan van IBD. Je kunt met speciale statistische methodes goed verschillende populaties combineren”, licht Van Sommeren toe. Enkele belangrijke “Europese” genen lijken echter niet belangrijk te zijn in deze populaties. “Dit zijn zeer interessante bevindingen en mogelijk komt dit doordat mensen in deze landen andere omgevingsfactoren hebben. Hier moet nog meer onderzoek naar gedaan worden. Dit kan door goed te kijken naar omgevingsfactoren zoals het dieet, roken en ook de samenstelling van de darmbacteriën”. Bron: Persbericht UMCG

MAASTRICHT, 25 juni 2015 – Onderzoek toont aan dat bijna 9 op de 1000 mensen last hebben van een chronische darmontsteking. Dat is fors meer dan de huidige schattingen. Dit is één van de uitkomsten van een grootschalig onderzoek van het Maastricht UMC+. Het Maastrichtse ziekenhuis bracht, samen met Orbis MC en Atrium MC, jarenlang gegevens in kaart van duizenden Zuid-Limburgse patiënten met de ziekte van Crohn en colitis ulcerosa. De langlopende studie geeft voor het eerst in Nederland een betrouwbare weergave van beide ziektebeelden en werd recent beschreven in het toonaangevende International Journal of Epidemiology.

De ziekte van Crohn en colitis ulcerosa zijn de twee voornaamste vormen van chronische darmontsteking en worden meestal afgekort tot IBD (inflammatory bowel disease). Deze ziektes komen vaak al op relatief jonge leeftijd (tussen 15-30 jaar) voor en hebben in veel gevallen een grote, negatieve impact op de kwaliteit van leven. Patiënten zijn vermoeid en hebben vaak last van buikpijn, gewichtsverlies en chronische diarree. De aanhoudende klachten kunnen zorgen voor grote belemmeringen in het dagelijks leven en het is niet ongebruikelijk dat patiënten bijvoorbeeld vroegtijdig arbeidsongeschikt worden verklaard. Het ziekteverloop van IBD is moeilijk van patiënt tot patiënt te voorspellen en de verschillende behandelingen die er zijn, zijn lang niet bij iedere patiënt even effectief.

Veel meer dan gedacht

Om een beter inzicht te krijgen in het verloop van deze darmziektes heeft het Maastricht UMC+ samen met de ziekenhuizen van Sittard en Heerlen het zogeheten IBD Zuid-Limburg cohort opgezet. Daar zijn inmiddels 1675 patiënten met colitis ulcerosa en 1162 patiënten met de ziekte van Crohn in opgenomen, nagenoeg alle IBD-patiënten in Zuid-Limburg sinds 1991. Uit deze grote hoeveelheid gegevens blijkt onder andere dat IBD veel vaker voorkomt dan aanvankelijk altijd werd gedacht. Huidige schattingen gaan uit van ongeveer 2 patiënten per 1000 mensen, maar dat blijkt volgens de nieuwe gegevens meer dan vier keer zo hoog te zijn. Per jaar komen er ongeveer 70 nieuwe patiënten per 100.000 inwoners bij, ook dat getal is veel hoger dan altijd wordt aangenomen.

Individuele aanpak

Uiteindelijk willen de onderzoekers toewerken naar een betrouwbare diagnose en betere behandeling van IBD. "Iedere patiënt heeft namelijk een andere zorgbehoefte", zegt projectleider en MDL-arts Marieke Pierik van het Maastricht UMC+. "Het stellen van de definitieve diagnose neemt veel tijd in beslag en het kan vaak maanden duren voordat duidelijk is of een medicijn of operatie enig effect heeft. We gaan nu onder meer onderzoeken of er verschillende patiëntgroepen gedefinieerd kunnen worden. Zo kunnen we veel beter inschatten of een patiënt wel of niet zal reageren op een bepaalde behandeling." Op die manier werken de wetenschappers aan een geïndividualiseerde aanpak voor iedere patiënt, die op den duur gezondheidswinst en kostenbesparingen kunnen opleveren. Bron: Persbericht UMC Maastricht

maandag, 16 augustus 2010 23:18

Ziekte van Crohn treft jongeren harder

De ziekte van Crohn treft jaarlijks gemiddeld drie mensen op tienduizend. Hoewel het ziekteverloop weinig verschilt, treft het jonge patiënten harder dan volwassenen. Bij jongeren dreigt het groeiproces in gevaar te komen en ook scholen blijken er doorgaans niet op voorbereid te zijn.

zondag, 25 juli 2010 19:52

Diagnose via feacale calprotectine

Met een eenvoudige screeningstest kunnen patiënten, die een grote kans hebben op een inflammatoire darmziekte (IBD, zoals de ziekte van Crohn en colitis ulcerosa), geïdentificeerd worden. Hierdoor wordt de noodzaak tot het uitvoeren van kostbare, invasieve en langdurige endoscopieën verminderd. Dit is een van de belangrijke uitkomsten van een studie uitgevoerd door wetenschappers van het UMCG die onlangs is gepubliceerd in het British Medical Journal.

Een eenvoudige, niet-invasieve en goedkope screeningstest zou helpen om de patiënten met een hoge waarschijnlijkheid op de ziekte te kunnen aanwijzen, zodat onnodig endoscopisch onderzoek bij andere patiënten kan worden voorkomen. Het meten van de calprotectine concentratie in ontlasting is een kandidaat screeningstest, maar de betrouwbaarheid hiervan bij patiënten waarvan men IBD was tot nu toe grotendeels onbekend. De UMCG-wetenschappers onderzochten of calprotectine in de ontlasting kan dienen als screeningstest om het aantal patiënten dat een belastende coloscopie moet ondergaan te verminderen.

De resultaten van zes studies bij volwassenen (670 patiënten) en zeven studies bij kinderen (371 patiënten) werden met behulp van een nieuwe methodologie (diagnostische meta-analyse) geanalyseerd. De studies kwamen overeen qua opbouw: het resultaat van de calprotectine bepaling werd vergeleken met het resultaat van endoscopisch onderzoek bij patiënten met een verdenking op inflammatoire darmziekten.

IBD werd bevestigd bij 32% van de volwassenen en 61% van de kinderen. Vooraf screenen met de calprotectine-test zou het aantal endoscopieën bij volwassenen met 67% reduceren en bij kinderen met 35%. De keerzijde van de medaille is dat bij 6% van de volwassen patiënten met een inflammatoire darmziekte de diagnose later zou worden gesteld en bij 8% van de aangedane kinderen. De gevolgen van het “missen” van patiënten met een inflammatoire darmziekte moet worden afgezet tegen het aantal patiënten dat onterecht een scopie ondergaat, zeggen de onderzoekers.

Ondanks dat de geanalyseerde studies in kwaliteit verschilden, concluderen de onderzoekers dat het bepalen van calprotectine in de ontlasting een nuttige screeningstest is om patiënten met een grote kans op inflammatoire darmziekte te kunnen aanwijzen. De bevindingen ondersteunen het gebruik van de calprotectine-test in ziekenhuizen, maar er is nog niet voldoende bewijs om de test ook in de huisartsenpraktijk te gebruiken. Een vervolgonderzoek zal zich richten op het gebruik van de screeningstest bij patiënten die bij de huisarts komen met symptomen als buikpijn, diarree, rectaal bloedverlies en gewichtsverlies.

Bron: UMC Groningen

Noot van de redactie: belangrijk om te weten is dat dit nog geen standaardonderzoek is. In België wordt het enkel maar gebruikt in studieverband omdat de kostprijs van 25 euro nog niet terugbetaald wordt. In Nederland is er al wel een terugbetaling. Met deze test zal er nog altijd nood zijn aan een traditionele coloscopie omdat men daarbij echt een beeld van de binnenkant van de darmen krijgt en omdat men biopten kan nemen. De test kan wel een goede aanvulling zijn op het bloedonderzoek en ervoor zorgen dat er minder (overbodige) coloscopieën zullen zijn.

vrijdag, 19 juni 2015 14:57

'Stoelgangbank' kan levens redden

Bron: VTM Nieuws

Hoge Gezondheidsraad wil ‘bank’ met uitwerpselen, want die kunnen dienstdoen als medicijn

De Hoge Gezondheidsraad pleit ervoor om een ‘bank’ op te richten waar menselijke uitwerpselen worden verzameld, ingevroren en opgeslagen. “Hoe raar het ook klinkt: uw stoelgang kan levens redden”, zegt maag- en darmspecialist Danny De Looze. “Als we hem filteren en inbrengen bij patiënten die aan een zware darmontsteking lijden, zijn de resultaten miraculeus.” “Natuurlijk kijken mensen me raar aan als ik het ze vraag: Zou u misschien wat van uw stoelgang kunnen doneren om uw familielid te genezen? Maar die familieleden zijn vaak zó ziek en verzwakt en de resultaten zó spectaculair dat die twijfel rap weg is.” Professor Danny De Looze, maag- en darmspecialist aan het Universitair Ziekenhuis in Gent, voert elke maand wel een ‘stoelgangtransplantatie’ uit. Hij neemt de uitwerpselen van een familielid, filtert en bewerkt die tot vloeibare vorm en brengt ze via een sonde in bij de patiënt. “Het is het ideale geneesmiddel tegen mensen die lijden aan zogenaamde clostridium difficile”, zegt De Looze. “Dat is een infectie van de darm waardoor je hardnekkige diarree krijgt. Je krijgt het door bepaalde vormen van antibiotica te nemen, omdat die antibiotica de schadelijke clostridium-bacterie in je darmen doen vermenigvuldigen, waardoor je ziek wordt. De besmetting raakt ook snel verspreid onder mensen die al verzwakt zijn: in rusthuizen kan zo een echte epidemie uitbreken. En de gevolgen zijn zeer ernstig: bejaarden raken uitgedroogd, hun gezondheidstoestand gaat achteruit en in veel gevallen sterven ze zelfs aan de aandoening.” Per jaar gaat het om een tweehonderdtal sterfgevallen die rechtstreeks of onrechtstreeks toe te wijzen zijn aan de bacterie.

Geweldige resultaten

Dat de beste oplossing is om uitwerpselen van iemand anders in te brengen bij die patiënten, is nog maar een paar jaar bekend en aanvaard. “Nu passen we het steeds vaker toe. Per jaar gaat het toch al om een paar tientallen patiënten in Vlaanderen”, zegt De Looze. “De inbreng van stoelgang brengt het evenwicht in de darmen weer op orde. De resultaten zijn vele keren beter dan alle klassieke geneesmiddelen.” Om de methode verder te veralgemenen en veilig te houden, pleit de Hoge Gezondheidsraad nu om stoelgang centraal in te zamelen in een ‘stoelgangbank’, een beetje zoals een spermabank of bloedbank dus. “Daar kunnen we het invriezen en bewaren voor later, dus hoeven we het niet bij elk geval weer specifiek aan de familie vragen”, zegt De Looze. “In de Verenigde Staten doen ze het al zo, maar in heel Europa is er nog geen enkele stoelgangbank te vinden.”

Eet wat je wil

In de VS krijgen donoren 40 dollar per ‘donatie’. Per staal kunnen drie tot tien mensen worden geholpen. “We hebben de stoelgang nodig van gezonde personen”, zegt De Looze. “Of je jong of oud bent, maakt niet zo veel uit. Vooraf moet je een lange vragenlijst invullen. En neen, het maakt niet uit wat je eet voor je een donatie.

Bron: GVA 17/06/2015

maandag, 15 juni 2015 14:51

Invloed van vitamine D op Crohn

Mensen die lijden aan de ziekte van Crohn doen er goed aan om vitamine D-supplementen te slikken. Dit beweren wetenschappers deze maand in het wetenschappelijke blad United European Gastroenterology Journal. Hoewel vitamine D niet helpt om de ziekte van Crohn te genezen, kan het wel helpen de klachten te verminderen.

Positieve effecten

De onderzoekers gaven 27 Crohn-patiënten een placebo of vitamine D-supplementen. De patiënten die vitamine D-pillen slikten, slaagden er vaker in om hun darmpermeabiliteit op het juiste niveau houden. Normaal gesproken hebben mensen met de ziekte van Crohn een verhoogde darmpermeabiliteit, waardoor de darm meer stoffen in het lichaam toelaat dan goed voor iemand is. Ook hadden de vitamine D-gebruikers minder ontstekingen en waren ze meer tevreden over hun kwaliteit van leven.

Meer data nodig
De wetenschappers zijn tevreden over het onderzoek. “Dit zijn de eerste bewijzen dat het een toegevoegde waarde heeft om als Crohn-patiënt vitamine D te slikken”, schrijven de onderzoekers in het paper. “Wel is er nog meer data nodig om onze conclusies te bevestigen.” Daar hebben ze een punt, want 27 proefpersonen is geen grote groep. Bron: Scientas.nl EUG Journal

maandag, 15 juni 2015 14:45

Effect van koffie op de darmen

Moet jij na het drinken van je favoriete latté ook altijd meteen naar het toilet hollen? Dan heeft iemand je vast al eens gezegd dat koffie drinken nu eenmaal de stoelgang bevordert. Is het een fabeltje of zit er in koffie echt iets wat de darmtransit een versnelling hoger doet schakelen? 

Voor de meeste mensen werkt cafeïne als een mild laxerend middel, waardoor je lichaam meer vocht gaat afscheiden en je vaker moet plassen. Sommige mensen zijn echter nog een stuk gevoeliger voor cafeïne, waardoor ze een zwaarder laxerend effect zullen ondervinden. Cafeïne stimuleert namelijk de spieren in je darmen. Een tas koffie drinken kan dus hetzelfde effect teweegbrengen als een maaltijd verorberen, ook dat zet je darmen in actie. Het is effectief de cafeïne die voor dat effect zorgt, koffie zonder de stof zet volgens professor moleculaire biologie William DePaolo van de Keck School of Medecine namelijk niets in werking. In een kopje koffie kan van 80 tot 135 milligram van het goedje zitten. Zo bevat een cola slechts 34 milligram, meteen een verklaring waarom de frisdrank niet hetzelfde effect heeft op de darmen. Maar het is niet enkel de cafeïne die een stimulerend effect heeft. Ook zoetstoffen, zuivelproducten en andere toegevoegde stoffen kunnen die reacties veroorzaken zegt darmspecialist Dr. Jay Kuemmerle van de Virginia Commonwealth University. 'De artificiële zoetstoffen kunnen een opgeblazen gevoel, winderigheid en diarree veroorzaken. Mensen die niet goed lactose verdragen kunnen dan weer diarree krijgen van de melk die in de koffie wordt gedaan. Zelfs als je niet lactose-intolerant bent, dan nog verteer je minder goed lactose naarmate je ouder wordt.' Geen reden dus om meteen te stoppen met koffie drinken, want het heeft ook heel wat heilzame effecten. Beperk het echter tot 2 à 3 koppen per dag om er maximaal alle goede dingen uit te halen zonder de slechte neveneffecten. Tenzij je natuurlijk last hebt van constipatie.

Bron: GVA.be

vrijdag, 12 juni 2015 14:57

Feacale calprotectine

Wat is calprotectine?

Calprotectine is een eiwit dat geproduceerd wordt door twee soorten witte bloedcellen die actief zijn bij bacteriële infecties: de neutrofiele granulocyten en de monocyten. Dit zijn twee van de vijf soorten witte bloedcellen die bij een gewoon routine bloedonderzoek onderzocht worden. Bij patiënten met IBD (Crohn en colitis ulcerosa) is er een ontsteking in de darmwand en in het darmslijmvlies. De witte bloedcellen in ons lichaam gaan richting deze ontstekingen. De witte bloedcellen geraken door de darmwand en komen in onze stoelgang terecht. Bij het afsterven van deze witte bloedcellen in de stoelgang komen eiwitten vrij, namelijk deze calprotectine. Calprotectine kan de groei van bacteriën verhinderen door de lokale concentratie aan calcium en zink ionen aan zich te binden. Calcium en zink zijn levensnoodzakelijk voor een optimale bacteriële groei. Vandaar ook de duidelijke hint in de naamgeving calprotectine : calcium, protect is de Engelstalige vertaling voor beschermen tegen en het aanhangsel -ine dat aanwijst dat het hier om een eiwit gaat.

Hoe kan men dit onderzoeken?

In aanwezigheid van calcium is calprotectine zowel binnen - als buiten het lichaam zeer stabiel waardoor het op een eenvoudige manier (zowel in bloed als in de ontlasting) kan gemeten worden. Als men het in de ontlasting onderzoekt via een ontlastingsstaal spreekt men van feacale calprotectine onderzoek. Hierbij kan men gaan meten hoeveel calprotectine er in de stoelgang zit. Hoe meer calprotectine in de stoelgang, hoe meer witte bloedcellen er in de darmen actief waren bij ontstekingen. Bij een klassiek bloedonderzoek kan men ook een verhoging van de witte bloedcellen vaststellen, alleen is de feacale calprotectine dus een duidelijke maatstaf om de witte bloedcellen in de darmen vast te stellen.

Bij welke ziekten en aandoeningen?

Voor alle duidelijkheid moet vermeld worden dat een verhoogde calprotectinespiegel niet specifiek is voor één specifiek ziektebeeld, want verhoogde waarden zijn gemeten in stoelgangstalen van patiënten met inflammatoire darmziektes (IBD) zoals de ziekte van Crohn en colitis ulcerosa, bij personen die lijden aan coeliakie en diverticulitis, bij bacteriële infecties in het maag-darmstelsel, bij het ontstaan van poliepen, maar in zeldzame keren ook bij mensen met een vorm van coloncarcinoom. Ook het gebruik van ontstekingsremmers laat de de feacale calprotectine stijgen. Bij patiënten die lijden aan het prikkelbaar darmsyndroom (PDS) is het calprotectinegehalte niet verhoogd. Hierdoor kan met met deze feacale protectinetest een onderscheid maken of iemand last heeft van een actieve crohn of colitis ulcerosa, of dat men last heeft van PDS.

Hoe heeft de test nut bij crohn en colitis ulcerosa?

Bij mensen die zeker zijn van hun diagnose als IBD-patiënt, is het echter een ideaal middel om op een eenvoudige manier de activiteitsgraad van hun ziekte op te volgen. Calprotectine is bij die mensen een eenvoudige niet invasieve diagnose methode (dwz dat men er geen last van heeft zoals bvb bij een coloscopie) waarvan de resultaten zeer goed overeenkomen met het beeld van de invasieve methodes. Men kan bij IBD-patiënten de ernst van het ontstekingsproces opvolgen aan de hand van het calprotectine gehalte in de ontlasting, bij het afglijden naar een remissie zal ook het calprotectine gehalte afzwakken naar normale waarden.

Nadelen?


Toch mogen we niet te euforisch doen want de zeldzame mogelijkheid bestaat dat we ofwel poliepen ofwel een coloncarcinoom mislopen door een klassieke coloscopie af te zweren. Calprotectine is een prima diagnosemiddel voor mensen met IBD, maar het mag niet het enige diagnosemiddel zijn op onze ziekte op te volgen. In België is de test nog niet terugbetaald en wordt daarom in de praktijk voornamelijk in studieverband gebruikt. De kostprijs van een test is 25 euro.

Bronnen: Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde 2003;147:2360-5 CCV vzw, Crohniek, nr 113, juli 2010: Dr. P. Bossuyt, "Nieuwe diagnostische technieken in IBD"
woensdag, 21 december 2016 12:54

Camerapil

camerapil2
Darmpatiënten kunnen  onderzocht worden met behulp van een camerapil (ook wel videocapsule endoscopie of VCE genoemd.  Hoewel de pil een klassieke scopie niet helemaal kan vervangen, is ze een waardevolle aanvulling voor mensen die een dunne darmonderzoek moeten ondergaan. De pil met ingebouwde camera is 2,5 cm lang (vergelijkbaar met een vitaminepil) en onderzoekt de dunne darmwand van de patiënt.

Hoe werkt het?


Je moet nuchter naar het ziekenhuis toe. De meeste ziekenhuizen vragen om voor het onderzoek te laxeren zodat de darmen proper zijn. Alvorens de patiënt de camerapil inslikt, brengt de dokter eerst antennes en een band aan rond de buik. Na het inslikken van de pil, baant ze zich een weg door het spijsverteringsstelsel. De pil maakt 2 foto’s per seconde die onmiddellijk naar de ontvangers op de buik van de patiënt doorgestuurd worden. Wanneer de pil de hele natuurlijke weg gevolgd heeft, kan de arts de ontvanger meenemen ter onderzoek. De beelden die de camera heeft gemaakt worden daarna op de computer ingeladen. Alle afzonderlijke foto’s worden vervolgens na elkaar gemonteerd, in een film omgezet en vervolgens geïnterpreteerd. Dit is een bijzonder tijdrovende opdracht. Soms duurt het één tot drie uur vooraleer de arts het volledige traject geanalyseerd heeft. De patiënt mag na het inslikken het ziekenhuis verlaten en vrij rond lopen. Zeven uur later wordt hij opnieuw in het ziekenhuis verwacht. De camerapil verdwijnt na 3 tot 5 dagen uit het lichaam samen met de stoelgang. Dankzij de camerapil kunnen nu ook poliepen in de darmen ontdekt worden die kleiner zijn dan één tiende millimeter. Een snellere opsporing van kanker wordt hierdoor mogelijk. 

Nadelen


Toch zal de coloscopie op korte termijn niet verdwijnen. In de dunne darm worden met de camerapil alleen bloedingsoorzaken opgespoord. Het nadeel van de nieuwe camera is dat je er niets therapeutisch mee kunt doen. Bij scopieën via een slang kan de internist direct biopten wegnemen of vaten dichtbranden. En de huidige flexibele endoscopie geeft ook goede beelden. Ook is de batterij niet sterk genoeg om ook opnames te nemen van de dikke darm. De batterij is namelijk reeds leeg als de pil aankomt in de dikke darm. Hierdoor kan het geen coloscopie vervangen en is het ook niet bruikbaar bij colitis ulcerosa.. Wel is men momenteel bezig met het ontwikkelen van een camerapil met een grotere batterijcapaciteit. Een laatste probleempunt is dat dit onderzoek niet gebruikt mag worden bij patiënten met vernauwingen in de darmen. De kans is dan groot dat de pil blijft steken aan de vernauwing en deze moet dan via een operatie verwijderd worden. Daarom wordt bij twijfel eerst een testpil gegeven die even groot is, maar vanzelf oplost na een tijdje (wanneer ze dus zou blijven steken). Wanneer de testpil volledig is in de stoelgang, dan kan de camerapil gebruikt worden.

camerapil3

Prijs


De kosten van de camerapil bedragen vandaag ongeveer 300 euro afhankelijk van het ziekenhuis. Het materiaal moet immers steeds vervangen worden en het is erg arbeidsintensief voor de arts om alle beelden te bekijken. In België is er geen terugbetaling, behalve als het gebruikt wordt om bloedarmoede te onderzoeken. Sommige hospitalisatieverzekeringen zouden (gedeeltelijk) tussenkomen in de kosten. Door de hoge kostprijs wordt dit onderzoek weinig gedaan bij de ziekte van Crohn in België.

zaterdag, 24 december 2016 11:15

Dunne darm onderzoek (enteroclyse)

Een dunne darm onderzoek (ook wel RX transit genoemd of enteroclyse onderzoek) gebeurt via röntgenstralen. Voor het onderzoek moet men contraststof (doorgaans barium) drinken (de hoeveelheid en de samenstelling kan sterk verschillen, het is wel heel wat minder dan bij een coloscopie en de smaak valt voor de meesten ook beter mee). Het ziet er een beetje uit als kalk.
 

De barium heeft tot doel om de natuurlijke weg van het spijsverteringsstelsel te volgen en meer specifiek om de vorm van de dunne darm aan te nemen. De substantie heeft het voordeel dat het zeer goed zichtbaar wordt bij het nemen van röntgenstralen zodat de arts achteraf duidelijk kan zien of dat de darm eruitziet als Crohn of niet. Vernauwingen en dergelijke worden ook goed zichtbaar.

barium


Vanaf enkele uren voor het onderzoek dient men nuchter te zijn. Het onderzoek (het nemen van de foto's) wordt door de meeste patiënten zeer goed verdragen. Men neemt dan om de 10 à 15 minuten enkele foto's. Het kan soms wel vrij lang duren omdat men moet wachten totdat de barium het einde van de dunne darm bereikt heeft. Daarom dient men de contraststof soms toe via een maagsonde (via een buisje door de neus, komt de contraststof reeds aan het begin van de dunne darm terecht). De contraststof kan dan niet op de maag blijven liggen, waardoor het onderzoek sneller is afgelopen. Ook is ze minder aangetast door maagsappen, wat de beelden gedetailleerder maakt. Deze methode wordt ook gebruikt wanneer de patiënt de bariumpap niet kan opdrinken, of braakneigingen vertoont.

Na het onderzoek wordt aangeraden om veel vocht te drinken zodat de contraststof niet hard wordt in de darmen. Wie snel last heeft van constipatie wordt daarom laxeermiddelen voorgeschreven zodat de contraststof snel terug uit het lichaam is.