zaterdag, 24 december 2016 11:15

Dunne darm onderzoek (enteroclyse)

Geschreven door
Een dunne darm onderzoek (ook wel RX transit genoemd of enteroclyse onderzoek) gebeurt via röntgenstralen. Voor het onderzoek moet men contraststof (doorgaans barium) drinken (de hoeveelheid en de samenstelling kan sterk verschillen, het is wel heel wat minder dan bij een coloscopie en de smaak valt voor de meesten ook beter mee). Het ziet er een beetje uit als kalk.
 

De barium heeft tot doel om de natuurlijke weg van het spijsverteringsstelsel te volgen en meer specifiek om de vorm van de dunne darm aan te nemen. De substantie heeft het voordeel dat het zeer goed zichtbaar wordt bij het nemen van röntgenstralen zodat de arts achteraf duidelijk kan zien of dat de darm eruitziet als Crohn of niet. Vernauwingen en dergelijke worden ook goed zichtbaar.

barium


Vanaf enkele uren voor het onderzoek dient men nuchter te zijn. Het onderzoek (het nemen van de foto's) wordt door de meeste patiënten zeer goed verdragen. Men neemt dan om de 10 à 15 minuten enkele foto's. Het kan soms wel vrij lang duren omdat men moet wachten totdat de barium het einde van de dunne darm bereikt heeft. Daarom dient men de contraststof soms toe via een maagsonde (via een buisje door de neus, komt de contraststof reeds aan het begin van de dunne darm terecht). De contraststof kan dan niet op de maag blijven liggen, waardoor het onderzoek sneller is afgelopen. Ook is ze minder aangetast door maagsappen, wat de beelden gedetailleerder maakt. Deze methode wordt ook gebruikt wanneer de patiënt de bariumpap niet kan opdrinken, of braakneigingen vertoont.

Na het onderzoek wordt aangeraden om veel vocht te drinken zodat de contraststof niet hard wordt in de darmen. Wie snel last heeft van constipatie wordt daarom laxeermiddelen voorgeschreven zodat de contraststof snel terug uit het lichaam is.

woensdag, 21 december 2016 12:54

Camerapil

Geschreven door

camerapil2
Darmpatiënten kunnen  onderzocht worden met behulp van een camerapil (ook wel videocapsule endoscopie of VCE genoemd.  Hoewel de pil een klassieke scopie niet helemaal kan vervangen, is ze een waardevolle aanvulling voor mensen die een dunne darmonderzoek moeten ondergaan. De pil met ingebouwde camera is 2,5 cm lang (vergelijkbaar met een vitaminepil) en onderzoekt de dunne darmwand van de patiënt.

Hoe werkt het?


Je moet nuchter naar het ziekenhuis toe. De meeste ziekenhuizen vragen om voor het onderzoek te laxeren zodat de darmen proper zijn. Alvorens de patiënt de camerapil inslikt, brengt de dokter eerst antennes en een band aan rond de buik. Na het inslikken van de pil, baant ze zich een weg door het spijsverteringsstelsel. De pil maakt 2 foto’s per seconde die onmiddellijk naar de ontvangers op de buik van de patiënt doorgestuurd worden. Wanneer de pil de hele natuurlijke weg gevolgd heeft, kan de arts de ontvanger meenemen ter onderzoek. De beelden die de camera heeft gemaakt worden daarna op de computer ingeladen. Alle afzonderlijke foto’s worden vervolgens na elkaar gemonteerd, in een film omgezet en vervolgens geïnterpreteerd. Dit is een bijzonder tijdrovende opdracht. Soms duurt het één tot drie uur vooraleer de arts het volledige traject geanalyseerd heeft. De patiënt mag na het inslikken het ziekenhuis verlaten en vrij rond lopen. Zeven uur later wordt hij opnieuw in het ziekenhuis verwacht. De camerapil verdwijnt na 3 tot 5 dagen uit het lichaam samen met de stoelgang. Dankzij de camerapil kunnen nu ook poliepen in de darmen ontdekt worden die kleiner zijn dan één tiende millimeter. Een snellere opsporing van kanker wordt hierdoor mogelijk. 

Nadelen


Toch zal de coloscopie op korte termijn niet verdwijnen. In de dunne darm worden met de camerapil alleen bloedingsoorzaken opgespoord. Het nadeel van de nieuwe camera is dat je er niets therapeutisch mee kunt doen. Bij scopieën via een slang kan de internist direct biopten wegnemen of vaten dichtbranden. En de huidige flexibele endoscopie geeft ook goede beelden. Ook is de batterij niet sterk genoeg om ook opnames te nemen van de dikke darm. De batterij is namelijk reeds leeg als de pil aankomt in de dikke darm. Hierdoor kan het geen coloscopie vervangen en is het ook niet bruikbaar bij colitis ulcerosa.. Wel is men momenteel bezig met het ontwikkelen van een camerapil met een grotere batterijcapaciteit. Een laatste probleempunt is dat dit onderzoek niet gebruikt mag worden bij patiënten met vernauwingen in de darmen. De kans is dan groot dat de pil blijft steken aan de vernauwing en deze moet dan via een operatie verwijderd worden. Daarom wordt bij twijfel eerst een testpil gegeven die even groot is, maar vanzelf oplost na een tijdje (wanneer ze dus zou blijven steken). Wanneer de testpil volledig is in de stoelgang, dan kan de camerapil gebruikt worden.

camerapil3

Prijs


De kosten van de camerapil bedragen vandaag ongeveer 300 euro afhankelijk van het ziekenhuis. Het materiaal moet immers steeds vervangen worden en het is erg arbeidsintensief voor de arts om alle beelden te bekijken. In België is er geen terugbetaling, behalve als het gebruikt wordt om bloedarmoede te onderzoeken. Sommige hospitalisatieverzekeringen zouden (gedeeltelijk) tussenkomen in de kosten. Door de hoge kostprijs wordt dit onderzoek weinig gedaan bij de ziekte van Crohn in België.

maandag, 01 augustus 2016 15:08

Bloedonderzoek

Geschreven door

Door middel van het afnemen van bloed uit de arm kunnen veel zaken onderzocht worden. Bij oriënterend bloedonderzoek wordt gekeken of er sprake is van een ontsteking of bloedarmoede. Ook het functioneren van bijvoorbeeld de lever en nieren kan door middel van bloedonderzoek onderzocht worden. Daarnaast kunnen bepaalde antistoffen, zoals bij coeliakie of reuma aangetoond worden. Dit geeft in het algemeen niet 100% zekerheid. Ook is het mogelijk dat een patiënt een ontsteking heeft, terwijl dit niet zichtbaar is in het bloed. Een bloedonderzoek is een snelle manier om te zien of er ziekteactiviteit is bij de ziekte van Crohn en colitis ulcerosa. Ook bepaalde bijwerkingen van medicijnen kunnen via het bloed opgevolgd worden. Tenslotte dient bloedonderzoek ook om bepaalde tekorten zoals bvb ijzer, vitamine B12 en foliumzuur op te merken.

Belangrijkste testen bij de ziekte van Crohn en colitis ulcerosa:

Bloedtelling Dit testje is een handige indicator voor je dokter over je algemene gezondheid en hij kan er aan zien of je bloedarmoede hebt (dit wil zeggen dat je te weinig rode bloedlichaampjes hebt) of een infectie hebt.

Bloed bestaat uit enkele verschillende celtypes: witte bloedlichaampjes bestrijden infecties en een verhoogd niveau zou kunnen betekenen dat er iets mis is, dwz dat je lichaam tegen iets aan het vechten is en daarom te veel witte bloedlichaampjes aanmaakt. Dit zijn de afvalverwerkers van het lichaam en 'eten' infecties. Een verhoogd niveau van deze afvalverwerkers kan een infectie als gevolg van een IBD betekenen.

De rode bloedlichaampjes brengen zuurstof in het lichaam rond. Een verlaagd niveau kan betekenen dat u bloedarmoede hebt, dit wordt meestal veroorzaakt door een ijzertekort wat kan duiden op een bloeding.

Bloedplaatjes worden geteld om te zien of u last heeft van interne bloedingen. Hiernaast worden uw witte bloedlichaampjes geteld.

ESR - Erythrocyte Sedimentation Rate Deze test kijkt naar de mate van je ontsteking, wat laat zien in hoeverre je ziekte aan het opflakkeren is. De normale waarde is ongeveer 10, maar tijdens een opstoot kan dit meer dan 100 worden. Een verhoogde ESR meting laat zien dat het lichaam ergens een infectie heeft en dat het hierop reageert.

CRP - C- reactive protein De dokter zal voor deze test zeker vragen bij patiënten met de ziekte van Crohn. Het werkt ongeveer hetzelfde als een ESR-test, namelijk het meet hoe ernstig de ontsteking is. Het is ook nuttig bij het uitzoeken in hoe verre uw medicijnen werken bij het onder controle brengen van je opstoten.

Urea, electrolytes, glucose, calcium, magnesium Het CMP is een vaak uitgevoerde groep van 14 tests dat uw dokter belangrijke informatie verschaft over de huidige staat van uw nieren, lever, electrolieten en zuurniveau en ook uw bloedsuiker en proteïnen. Abnormale resultaten, en voornamelijk combinaties hiervan, kunnen een probleem aanduiden dat aangepakt dient te worden.

vrijdag, 18 september 2009 14:18

CT- en MRI-scan

Geschreven door

CT-scan:

Doel:
Met dit onderzoek kunnen onder andere ontstekingen in de darmwand en in de buitenbekleding van de darm, abcessen, tumoren en fistels worden aangetoond. Ook de andere inwendige organen als de nieren, lever en alvleesklier worden bij dit onderzoek in beeld gebracht.

Procedure:
Bij dit onderzoek wordt een scan van de buik gemaakt. Voorafgaand aan het onderzoek moet de patiënt enkele
uren nuchter zijn en een contrastvloeistof drinken. Vaak wordt ook tijdens het onderzoek contrastvloeistof ingespoten via een
infuus. Het onderzoek duurt ongeveer 10-15 minuten. Nadeel van dit onderzoek is de stralingsbelasting.

Tegenwoordig geeft men eerder de voorkeur aan een MRI-scan, aangezien deze betere resultaten geeft, zeker voor fistels.

MRI-scan (magnetic resonance imaging):

Doel:
Met behulp van dit onderzoek kunnen fistels worden aangetoond en kan onderzoek van de dikke en dunne darm gedaan worden. Dit gebeurt meestal alleen als andere onderzoeken niets opgeleverd hebben.

Procedure:
Bij dit onderzoek wordt de patiënt niet blootgesteld aan röntgenstralen, maar gebruikt men een sterk magneetveld en radiogolven. Het apparaat bestaat uit een soort koker van 1,5 meter lang en een diameter van 70 cm. Sommige mensen krijgen een benauwd gevoel in het MRI-apparaat. Vooraf moet de patiënt contrastvloeistof drinken. Soms wordt een contrastvloeistof of een middel om de darmbewegingen te verminderen, zoals Buscopan, via een infuus toegediend. Het onderzoek duurt ongeveer 30-60 minuten.