woensdag, 20 juli 2016 08:26

Stamceltherapie: een stand van zaken

Geschreven door
Beoordeel dit item
(0 stemmen)

Van de toekomstige behandelingen is stamceltherapie wel erg veelbelovend voor patiënten met een ernstige vorm van de ziekte waarbij medicatie niet meer helpy, maar het is wel een vrij drastische behandeling. Eenvoudig gezegd wordt bij een stamceltherapie je volledige immuunsysteem afgebroken en wordt daarna met behulp van stamcellen (zeg maar basiscellen) uit je lichaam je immuunsysteem weer opgebouwd. Specifiek voor de ziekte van Crohn en colitis ulcerosa heb je dan een nieuw immuunsysteem, dus zonder de ziekte. Het zal dan minstens vele jaren duren voor de ziekte zich terug in je lichaam ontwikkeld heeft en men gelooft dat je dan erg lang volledig genezen kan zijn. Nadeel is dat een stamcelbehandeling nog erg experimenteel en controversieel is. Ook moet je enkele maanden in het ziekenhuis blijven en op een kamer in volledige afzondering, want anders zou je bij de minste bacterie erg ziek worden doordat je tijdelijk geen afweer meer hebt.

Een behandeling duurt vele weken en bestaat ze uit 6 verschillende stappen:

  1. Chemotherapie om het aantal leukocyten (immuuncellen) in het bloed drastisch te verminderen.
  2. Het lichaam reageert op de chemotherapie. Hierdoor komen er vanuit het beenmerg stamcellen vrij in het bloed van de patiënt
  3. Via een speciale techniek worden de stamcellen gescheiden van de rest van het bloed
  4. De stamcellen worden bevroren om ze goed te kunnen bewaren tot op het moment van de stamceltransplantatie
  5. 2de chemotherapie waarbij alle leukocyten in het bloed vernietigd worden. Hierna is het immuunsysteem als het ware compleet afgebroken en klaar voor de stamceltransplantatie
  6. De patiënt krijgt de stamcellen toegediend per infuus. Hierna bouwt het immuunsysteem zich weer helemaal op vanaf 0

Opmerking:

Dit is nog een erg experimentele behandeling en werd nog maar aan enkele ziekenhuizen ter wereld uitgevoerd waaronder het UZ Leuven. De behandeling werkt ook niet bij iedereen (slaagpercentage ligt rond de 40%). Het zal nog even duren vooraleer een stamceltransplantatie een mogelijke standaardbehandeling voor crohn en colitis ulcerosa zal zijn. De behandeling zelf is erg drastisch en zwaar om te ondergaan.
Gelezen: 1022 keer Laatst aangepast op woensdag, 20 juli 2016 08:52

2 reacties

  • Reactielink Karolien donderdag, 13 april 2017 18:19 Geplaatst door Karolien

    Respect, Sophie! Bedankt om dit te delen. Ik sta momenteel ook dichtbij zulke drastische behandeling. Ik heb al 15 jaar Crohn en geen enkele behandeling slaat nog aan. Vandaag in het UZ werd deze optie voorgelegd. Ik hoop eerst nog aan een nieuwe studie te mogen meedoen, wie weet. Bepaalde studies hebben me in het verleden ook geholpen. Indien deze optie wegvalt, dan vrees ik voor de stamceltransplantatie. En ik ben er erg bang voor.
    Groetjes, Karolien

  • Reactielink Sophie woensdag, 20 juli 2016 08:50 Geplaatst door Sophie

    Hallo,

    Ik ben Sophie, ik ben 36 en ik heb Crohn. 3 jaar geleden heb ik een stamceltransplantatie ondergaan in Leuven. Ik ben nu al 3 jaar zonder medicijnen!
    Ik kan je verzekeren, de behandeling was geen pretje. De chemo deed me de dieperik ingaan en ik was serieus ziek. Wat niet abnormaal is, want chemo breekt je toch al fragiele immuunsysteem af, waardoor ik de tijd tussen de stamcelafname en toediening in het ziekenhuis heb doorgebracht ipv thuis. Ook de latere chemo en stamceltoediening waren geen pretje, maar zoals het een crohntje kenmerkt, bleef ik positief en spartelden we ons erdoor.
    Thuis kon ik met sjaaltjes en pruiken experimenteren ?

    Maar het was de moeite waard, want kijk, ik ben nog steeds zonder medicijnen. Ik kan nog steeds niet veel, de ziekte heeft zijn tol geëist, ik heb reuma, cvs, chronische sinusitis, … dus werken zal er nooit meer inzitten, mijn huishouden is al een worsteling op zich. Maar als je ziet waar ik vandaan kom, ik was ondertussen immuun voor elke behandeling en te zwak om aan studies deel te nemen, waardoor het risico te groot was moest ik placebo krijgen of als het gewoon niet aansloeg.
    De crohn zat ondertussen ook in mijn mond, slokdarm en maag, wat vrij uitzonderlijk was en waar maar 1 medicijn voor was, het zogenaamde softenon. De schadelijke stoffen zijn hieruit verwijderd, maar de kans was te groot dat het niet zou aanslagen en dan moest ik weer zoveel langer wachten om de kans te krijgen om de stamceltransplantatie te mogen doen.
    Ze doen dit ook niet zomaar, je moet ernstig ziek zijn en nergens meer op reageren. Maar mijn mond was ondertussen zo erg aangetast dat het 1 grote wonde was, ik kon zelfs amper 1 flesje astronautenvoeding binnenkrijgen per dag. Ik verloor op een dikke 2 maanden 13kg, ik was letterlijk aan het sterven, niemand die het zei, maar je weet zelf wel hoe laat het is. Dus ik had geen enkel ander alternatief.

    Maar kijk, ik sta er terug en ik geniet terug zo veel mogelijk van het leven, niet dat ik daar ooit mee gestopt ben, het was alleen wat moeilijker. Dus voor diegenen die het moeilijk hebben, er blijven opties komen, verlies de hoop niet.

    Het enige waar ik het moeilijk mee heb is dat we niet weten wat het in de toekomst gaat geven, omdat nog niet velen me zijn voorgegaan.

    Moest je ook voor de keus staan, zou ik zeggen doe het.
    Je hebt niks te verliezen.
    Maar wel moet ik zeggen dat de slaagkansen niet zo hoog zijn zoals ze op voorhand beloven. Op de controle die je krijgt na een jaar, vertelde de oncoloog dat ik de 14e patiënt was die ze behandeld hadden en dat er toen maar 4 waren waar het bij gewerkt had. Dus ik vind het oprecht erg voor die 10 anderen.

    Meteen na de behandeling zei ik ook, dit doe ik nooit meer, maar ik weet dat als puntje bij paaltje komt, ik er opnieuw voor ga.

Laat een reactie achter

Zorg ervoor dat alle vereiste gegevens ingevuld zijn, aangeduid met een asterisk (*). HTML code is niet toegestaan.